Manon Stravens

  

Zelfs Nigeria’s hulpverleners hebben traumazorg nodig

Gisteren was het Internationale Vrouwendag. Manon Stravens staat stil bij de trauma’s die Nigeria na bijna zeven jaar bloedige – en nog altijd aanhoudende – Boko Haramterreur heeft te verwerken.

>

Je kunt ze klappen verkopen, maar hun ideeën raak je niet

COLUMN – ‘Je kunt Boko Haram klappen verkopen, maar hun ideeën raak je niet.’ Een kernachtige uitspraak die Manon Stravens afgelopen zomer op reis in Nigeria hoorde uit de mond van Nigeriaanse journalisten, analisten, hulpverleners, religieuze leiders en jongeren die zij sprak.

>

Libanon: grenzen aan ‘opvang in de regio’ 

Wereldwijd wordt 90 procent van de vluchtelingen in buurlanden opgevangen. En toch roept Europa om ‘meer opvang in de regio’. In Libanon is een kwart van de bevolking een Syrische vluchteling. Vice Versa-verslaggever Manon Stravens was in Libanon en zag dat er een kritieke grens is bereikt.

>

Migratie: verhitte discussies, weinig begrip

Migratie is van alle tijden, maar retoriek, emoties en xenofobie beheersen momenteel het debat. Wie is verantwoordelijk en hoe kunnen alle betrokkenen het tij zo keren dat een fenomeen dat al zo oud is als de mensheid kansen biedt voor iedereen?

>

De opstand van Boko Haram

Hoe een ideologische revolte in Nigeria uitgroeide tot een oorlogsmachine

Boko Haram is geduid met een waaier aan beschrijvingen, maar tot op heden weten we bijzonder weinig van deze terreurgroep die het noordoosten van Nigeria al jaren in een bloedige greep houdt. Afgelopen maandag verscheen het eerste Nederlandstalige boek over de terreurgroep.

>

Miriyawalé: een vrolijke vrijplaats in een ellendige omgeving

REPORTAGE – Mali huist flink wat Nederlanders met een eigen project, het zogeheten ‘particuliere initiatief.’ Miriyawalé is een laagdrempelig wijkcentrum in de Malinese stad Sikasso waar ook lol wordt gemaakt. Oprichter Janette: ’Je moet luchthartig kunnen helpen, anders ben je al snel een last.’ Manon Stravens doet verslag.

>

Farah Karimi: ’Je kan met het gereedschap van gisteren niet de problemen van vandaag oplossen’

Twintig jaar na de oprichting van Oxfam International streeft het wereldwijde netwerk van de ontwikkelingsorganisatie naar meer samenwerking, focus en macht van het zuiden. Tegelijk voert de Nederlandse Oxfam Novib een forse bezuiniging en reorganisatie door. Dat is nodig om het wegvallen van overheidsinkomsten op te vangen, maar ook om beter voorbereid te zijn op de toekomst. ’In een steeds veranderende wereld moet je een complex netwerk kunnen organiseren, dat wendbaar en flexibel is’, vindt Oxfam-Novib directeur Farah Karimi.

>

Het wapen wint het nooit van de pen

In plaats van een vrijdagmiddagborrel van Marc Broere vandaag een speciale column van Manon Stravens naar aanleiding van de gebeurtenissen in Parijs. Net als bij iedereen maakte die grote indruk op haar. Toch houdt ze hoop. ’Je kan een potloodje breken, maar we slijpen er gewoon weer een puntje aan’.

>

Where are the children?

Wereldwijd zijn 168 miljoen kinderen aan het werk. In de Child Labour Free Zone, ontstaan in India, werkt iedereen mee aan de bestrijding daarvan. In Mali maakte Manon Stravens tijdens een kennismakingsbijeenkomst van de coalitie Stop Kinderarbeid mee hoe het concept onder leiding van de inspirerende Venkat Reddy in andere landen werd gelanceerd. ’The thing is organic, growing and African’.

>

Bamako retour

Manon Stravens woonde en werkte bijna vier jaar in Mali. Na anderhalf jaar in Nederland keert ze terug. Het dagelijks leven lijkt zich na de crisis weer te normaliseren. Of valt men juist terug op het oude systeem? ‘Als er geen vernieuwing in onze leiders komt, blijven we doormodderen in deze merde.’

>

Een jaar na Rana Plaza: laat je niet naaien

Bangladesh maakt zich op voor de eerste verjaardag van de meest tragische en dodelijke ramp in de kledingindustrie. Manon Stravens reisde voor Vice Versa af naar Dhaka voor een reportage over de ontwikkelingen in de Bengaalse kledingsector sinds ‘Rana Plaza. Naar aanleiding daarvan schreef ze een column. ‘Ik werd hier als HIV Aids consultant binnengeloodst omdat dat als journalist nooit was gelukt.’

>

Simkaart van goud

Manon Stravens levert een ode aan de Malinees Mohamed, Mo. Voor Stravens is hij een sleutelfiguur voor haar leven in Bamako, Mali. ‘Dit is een vriendschap van goud die de verschillen overleeft.’

>

Manon Stravens: de Afrikaanse achtertuin

De gemiddelde Malinees denkt dat Frankrijk zich nog intensief bezighoudt met haar voormalige koloniën, concludeert Manon Stravens tijdens haar werk voor ICCO in Bamako, Mali. Ze gaat daarom op zoek naar waar deze breed gedragen overtuiging vandaan komt, wat er van klopt en wat het ontwikkelingstechnisch betekent. Françafrique in een notendop.

>

Bazin: schitteren met een schaduw

Manon Stravens verwondert zich over de prachtige manier waarop de Malinezen gekleed gaan om het einde van de Ramadan te vieren. Dat arme mensen veel geld aan kleding uitgeven, doet er even niet toe. ‘Een Malinees spendeert zijn miezerig 691 dollar jaarinkomen met plezier en krediet aan een mooi tenue. Puur Bruto Nationaal Geluk. Laat hem lekker. Zijn mondiale voetafdruk wordt er heus niet heel veel groter van.’

>

Bezinning in Bamako

Het leek zo goed te gaan in Mali… In Vice Versa nummer 4, die deze week verschijnt, schrijft Martin van Vliet (Afrika-Studiecentrum) over de huidige chaos in het land en de noodzaak van een Nederlands pre-conflict beleid. Vandaag alvast columniste Manon Stravens, die zich vanuit het regiokantoor van ICCO in Bamako afvraagt hoe het mogelijk is om door te gaan met de geplande programma’s in een land dat is afgegleden van ‘geroemd stabiel naar intens fragiel’.

>

COLUMN: Portret van een heethoofd

Ontwikkelingswerk is mensenwerk. En geen enkel organisatiemodel kijkt naar de mate van heethoofdigheid binnen een organisatie. Manon Stravens bericht over een bijzonder veldbezoek met een bijzondere vrouw van een van ICCO’s partnerorganisaties in Sierra Leone. ‘Diep gedreven en slimme voorvechtsters zoals zij zijn zeldzaam. Haar heethoofdigheid is de drijvende kracht achter haar organisatie. Niet zomaar te vervangen.’

>

Democratie aan een draadje

Na zeven weken niet in Mali te zijn geweest, komt Manon Stravens (ICCO) terug in Bamako. Daar analyseert ze de huidige situatie. De Malinezen willen een Malinese lente. Maar volgens Manon is er werk aan de winkel en nog een hele lange weg te gaan, voordat het écht lente wordt.

>

Veilig verbannen (crisiscolumn)

Terwijl in Mali een staatsgreep aan de gang is, is Vice Versa columniste Manon Stravens (ICCO) op dienstreis in Ghana. Aan haar laptop gekluisterd in een poging om de situatie te begrijpen, vraagt ze zich af wat ze in de huidige situatie moet doen. ‘De laatste dagen kennen een stroomversnelling van gebeurtenissen, waar het logical framework volledig in ontbreekt.’

>

Oude vlam

Manon Stravens keerde vorige week terug in Mali na haar vakantie in Ghana. Na onlusten in de buurlanden lijkt nu ook Mali in de ban van een (oude) vlam. ‘En wat doe ik zelf? Vurig hopen op een staakt-het-vuren en nog een, het zoveelste, akkoord. Alles beter dan dat levensgevaarlijke spel van eigen rechters en legertjes. En ondertussen veel lezen en luisteren. Maar het is moeilijk grip krijgen op wat, wie en wiens agenda er daadwerkelijk speelt.’

>

Een exit-strategie waar je u tegen zegt

Hoe beleeft ontwikkelingswerker Manon Stravens de bezuinigingen in het West-Afrikaanse veld? Een algemene beschouwing van de (positieve) exit strategie in Ghana.

>

Tussen hoeksteen en theekrans

Kun je als ontwikkelingswerker wel of niet opgaan en inburgeren in de lokale cultuur van het land waar je werkt? Deze herkenbare vraag voor iedere ontwikkelingswerker staat centraal in de nieuwe column van Manon Stravens.

>