Manon Stravens

  

Weblog: Ontwikkelingstoerist

Wie veel reist kent de soms tenenkrommende visumprocedures maar al te goed. Manon Stravens is ervaringsdeskundige bij uitstek. Een visumambtenaar boorde haar een baan op een ICCO-regiokantoor door de neus. Toch vindt ze het de moeite waard om te werken in een land dat het ngo’s vaak zo moeilijk maakt.

>

Manon Stravens reageert: Nederlands beleid is hypocriet

Vorige week maandag deed Manon Stravens haar beklag over een bijeenkomst op de Nederlandse ambassade in Bamako, georganiseerd door het Agenschapt NL. Op haar bijdrage kwamen veel reacties. Tijd voor een tegenreactie van Manon. ‘Ik vind het gewoon – excuseer – hypocriet dat we ons zitten te profileren met programma´s als het PUM en PSI en daarmee de schijn wekken aan duurzame economische ontwikkeling te willen doen, terwijl we tegelijkertijd geen poot verzetten aangaande ons landbouwbeleid of dat van onze buren.

>

Private sector ontwikkeling: geven en (af)nemen?

Manon Stravens schafte speciaal een paar hoge hakken aan om haar opwachting te maken op de Nederlandse ambassade in Bamako voor een voorlichtingsbijeenkomst van het Agentschap NL. Maar ze viel pas echt steil achterover toen ze hoorde hoe Nederland zich presenteerde aan de Malinese ondernemers.

>

Blog Manon: Een prijs op mijn hoofd

Moet Manon zich in Mali meer zorgen maken over de armoede in het land of over zichzelf? Het risico om als blanke ontvoerd te worden schijnt steeds groter te worden, maar ze ziet de waarschuwingen met lede ogen aan. ‘Ik luister graag naar lokale meningen en adviezen met betrekking tot de veiligheidssituatie, maar dit riekt naar op-overtrokken-verbanden-gebaseerde bangmakerij.’

>

De Nachtwaker

Manon Stravens stipt vandaag in haar column een onderwerp aan dat herkenbaar is voor iedere ontwikkelingswerker in het veld. Hoe om te gaan met huispersoneel? ‘Je gaat als ontwikkelingswerker niet schreeuwen om betere arbeidsomstandigheden in de ananas sector en dan je nachtwaker onder de maat betalen.’

>

Over smulbossen, sociale bedrijven en besneden budgetten

Manon Stravens is weer terug in Bamako nadat ze op projectbezoek was in Kameroen. Ze is nu ook verantwoordelijk voor het programma duurzaam bossenbeheer. Op reis bedacht ze een concreet voorstel voor staatssecretaris Knapen, waardoor hij in één keer het hele hulpbudget kan afschaffen.

>

Vijftig kaarsjes op het kleinste stukje taart

Manon Stravens heeft gemengde gevoelens bij de vijftigste verjaardag van Mali, het land waar ze werkt en woont. Toch vindt ze dat we het land haar feestje moeten gunnen.

>

Van Brabant naar Bamako; op doortocht naar Brussel?

Waar moet het nu eigenlijk eerst veranderen? In Europa of in Afrika? Manon Stravens zit op het regiokantoor van Icco in Mali gelaten te wachten terwijl haar moederland ten onder gaat aan armzalig navelgestaar. Schreeuwt dit niet nu om actie?

>

Het uniform, wat erin zit en hoe je ermee omgaat

“Alles wat een uniform draagt moet je per definitie wantrouwen”. Dat was een van de adviezen die mijn vriendin Mijke en ik ruim tien jaar geleden kregen voordat we onze eerste lange reis naar Afrika gingen maken. Het is het advies dat me het meest is bijgebleven en door de jaren heen danig in mijn systeem verankerd is geraakt. Tijd voor enige zelfreflectie op (het uniform van) mijn automatische piloot.

>

Van relatiebeheerder naar programmabureaucraat: of toch niet?

Manon Stravens stond bijna op de dansvloer met de regiocoördinator van een van haar partnerorganisaties. ‘Kan dat wel, als donor bier drinken of dansen met je partner? Uiterst riskant voor een jonge ontwikkelingswerker. Voor je het weet word je versierd door je goeie doel.’

>

Ontwikkeling in eigen hand… creatief met Salone’s kapitaal

Manon Stravens werkt op het regiokantoor van ICCO in Bamako (Mali). Voor Vice Versa houdt ze een weblog bij over ontwikkelingssamenwerking in de praktijk en over het wonen in Afrika. Op reis door Sierra Leone komt ze er achter dat ze eigenlijk meer gesteld is op dronken militairen dan weer zo’n onderuitgezakte groep vrouwen die om een donatie vraagt.

>

De motorrijdervakbond van Liberia: (st)rijden voor vrede

Manon Stravens werkt op het regiokantoor van ICCO in Bamako (Mali). Voor Vice Versa houdt ze een weblog bij over ontwikkelingssamenwerking in de praktijk en over het wonen in Afrika. Op dit moment is ze op reis in Liberia waar ze onder de indruk is van de plaatselijke Hell’s Angels. ‘Nooit geweten dat ontwikkelingswerkers en motorrijders samen een vuist voor een betere wereld kunnen maken.’

>

Verantwoord consumeren in een ontwikkelingsland: wie heeft het recept?

Ik ben een principefundamentalist. Vooralsnog heb ik daar vooral mezelf mee, want zieltjes winnen doe ik niet – uit principe – daar krijg je alleen maar oorlog van. Afgezien van die ene discussie, ben ik dan ook vooral in conflict met mezelf.

>