Categorie - Blog

 

Open brief aan SNV-directeur Dirk Elsen

Maandagavond maakte RTL Nieuws de salarissen bekend van de directeuren van 81 ontwikkelingsorganisaties. Met stip op één staat Dirk Elsen, directeur van SNV. Marc Broere, hoofdredacteur van Vice Versa, schrijft hem een open brief en roept Elsen op zijn salaris terug te brengen en zich aan de normen te gaan houden die bij een directeur van een ontwikkelingsorganisatie past.

>

De Millenniumdoelen zijn kwakzalverij

Nog vijf jaar te gaan richting de eindstreep van de Millenniumdoelen. Maar volgens Marc Broere, hoofdredacteur van Vice Versa, is het de hoogste tijd om te kiezen voor een andere strategie voor armoedebestrijding dan te blijven wachten op beloftes die toch niet worden waargemaakt.

>

Suriname stagiaireland

Irene de Vries was er al voor gewaarschuwd: Suriname zit vol met Nederlandse stagiaires die zich niet geliefd maken bij de lokale bevolking. Hoe hier mee om te gaan? ‘Dat de Surinaamse vrouwen niet staan te juichen bij de komst van al die stagiaires vind ik niet zo gek meer.’

>

Van Brabant naar Bamako; op doortocht naar Brussel?

Waar moet het nu eigenlijk eerst veranderen? In Europa of in Afrika? Manon Stravens zit op het regiokantoor van Icco in Mali gelaten te wachten terwijl haar moederland ten onder gaat aan armzalig navelgestaar. Schreeuwt dit niet nu om actie?

>

Inspirerende vriend

In haar nieuwste weblog leert Janneke Juffermans van een oude Afrikaanse vriend hoe je anders tegen begrippen als recht en rechtvaardigheid kunt aankijken. ‘Ekue zag niet zichzelf maar de dader als het slachtoffer.’

>

De medische toerist

Bij ontwikkelingslanden denken we vaak dat alles slecht geregeld is. niets is minder waar, merkte Irene de Vries, tijdens de week dat ze meeliep op een medische hulppost in de binnenlanden van Suriname. ‘Tot in de diepe binnenlanden van Suriname is medische hulp bereikbaar voor mensen. Er wordt gewerkt volgens goed uitgewerkte protocollen en het zijn de locals zelf die, gecoördineerd vanuit de stad, de spil vormen in de gezondheidsbevordering van hun landgenoten.’

>

Het uniform, wat erin zit en hoe je ermee omgaat

“Alles wat een uniform draagt moet je per definitie wantrouwen”. Dat was een van de adviezen die mijn vriendin Mijke en ik ruim tien jaar geleden kregen voordat we onze eerste lange reis naar Afrika gingen maken. Het is het advies dat me het meest is bijgebleven en door de jaren heen danig in mijn systeem verankerd is geraakt. Tijd voor enige zelfreflectie op (het uniform van) mijn automatische piloot.

>

Wachten

Irene de Vries geniet van haar stage als arts in opleiding in de tropen. Wat ze het leukste vindt? Het wachten. Tijdens een reis naar de binnenlanden van Suriname kon ze haar geluk niet op.

>

Van relatiebeheerder naar programmabureaucraat: of toch niet?

Manon Stravens stond bijna op de dansvloer met de regiocoördinator van een van haar partnerorganisaties. ‘Kan dat wel, als donor bier drinken of dansen met je partner? Uiterst riskant voor een jonge ontwikkelingswerker. Voor je het weet word je versierd door je goeie doel.’

>

Malaria

Irene de Vries studeert geneeskunde en is afgestudeerd in de medische antropologie en sociologie. Voor Vice Versa houdt ze een weblog bij vanuit Suriname waar ze werkt als co-assistent. Met deze keer positief nieuws. Suriname is er in geslaagd om de malaria helemaal uit te bannen. ‘En als het Suriname lukt, dan moet het elders toch ook kunnen?’

>

De eerste week in het ziekenhuis

Irene de Vries studeert geneeskunde en is afgestudeerd in de medische antropologie en sociologie. Voor Vice Versa houdt ze een weblog bij vanuit Suriname waar ze werkt als co-assistent. ‘Tijdverlies? Ja, veel. Frustrerend? Soms een beetje. Een uitdaging? Zeker, dat nog steeds! Het blijft leuk hier.

>

Ontwikkeling in eigen hand… creatief met Salone’s kapitaal

Manon Stravens werkt op het regiokantoor van ICCO in Bamako (Mali). Voor Vice Versa houdt ze een weblog bij over ontwikkelingssamenwerking in de praktijk en over het wonen in Afrika. Op reis door Sierra Leone komt ze er achter dat ze eigenlijk meer gesteld is op dronken militairen dan weer zo’n onderuitgezakte groep vrouwen die om een donatie vraagt.

>

Het attest

Irene de Vries studeert geneeskunde en is afgestudeerd in de medische antropologie en sociologie. Voor Vice Versa houdt ze een weblog bij vanuit Suriname waar ze werkt als co-assistent. ‘Vertrouwen of niet, mijn
huisarts vindt het systeem van het attest hopeloos ouderwets en typisch Surinaams. Dus weigert hij er aan mee te werken.

>

Diana

Irene de Vries studeert geneeskunde en is afgestudeerd in de medische antropologie en sociologie. Voor Vice Versa houdt ze een weblog bij vanuit Suriname waar ze werkt als co-assistent. ‘Dokter, ik heb hier een spoedgevalletje, komt u even kijken?’

>

De motorrijdervakbond van Liberia: (st)rijden voor vrede

Manon Stravens werkt op het regiokantoor van ICCO in Bamako (Mali). Voor Vice Versa houdt ze een weblog bij over ontwikkelingssamenwerking in de praktijk en over het wonen in Afrika. Op dit moment is ze op reis in Liberia waar ze onder de indruk is van de plaatselijke Hell’s Angels. ‘Nooit geweten dat ontwikkelingswerkers en motorrijders samen een vuist voor een betere wereld kunnen maken.’

>

De laatste dans van het ministerie?

Tot op heden heeft de Nederlandse regering de groeiende kritiek op ontwikkelingssamenwerking nog weten te pareren, maar het WRR-rapport raakt het laatste heilige huisje van ontwikkelingssamenwerking: de organisatie van het Directoraat Generaal Internationale Samenwerking. Stefan Verwer hoopt dat een volgende minister voor ontwikkelingssamenwerking nu eindelijk ook de bilaterale en multilaterale ontwikkelingssamenwerking hervormt.

>

Een week op de Surinaamse huisartsenpoli

Irene de Vries studeert geneeskunde en is afgestudeerd in de medische antropologie en sociologie. Voor Vice Versa houdt ze een weblog bij vanuit Suriname waar ze werkt als co-assistent. ‘Waar we in Nederland bij een griepje ons bed induiken met een paracetamolletje en niet veel baat zien in andere middelen gaat de Surinaamse patiënt niet naar huis voor hij meerdere recepten in handen heeft.’

>

Verantwoord consumeren in een ontwikkelingsland: wie heeft het recept?

Ik ben een principefundamentalist. Vooralsnog heb ik daar vooral mezelf mee, want zieltjes winnen doe ik niet – uit principe – daar krijg je alleen maar oorlog van. Afgezien van die ene discussie, ben ik dan ook vooral in conflict met mezelf.

>

Een kwaliteitskeurmerk voor ontwikkelingswerkers?

Een van de aanbevelingen in het WRR rapport is me bijzonder opgevallen. Dat was de kwaliteitskwestie. Er zouden weer echte specialisten moeten worden uitgezonden. Mensen die een bepaalde expertise hebben.

>