Klimaatdoelstellingen: Urgentie inzien van behalen én dus betalen

BLOG – Nanno Kleiterp, bestuursvoorzitter van de Nederlandse ontwikkelingsbank FMO, over het gevoelige onderwerp financiering van de klimaatdoelstellingen. Alle partijen moeten urgentie inzien om de klimaatdoelstellingen te behalen én dus ook te betalen.

Op de VN klimaattop in Parijs zijn veel nieuwe en hoopvolle initiatieven gelanceerd en besproken. Bijeenkomsten als deze brengen vaak hoge verwachtingen met zich mee. De oplossing van de wereldwijde klimaatproblematiek kan echter alleen worden gerealiseerd als er ook financiering beschikbaar is, en juist dat is een belangrijk discussiepunt.

De vraag wie van de gevestigde en opkomende economieën de rekening betaalt voor de bestrijding van de negatieve gevolgen van klimaat verandering ligt gevoelig. Helaas is de klimaatsituatie inmiddels zo urgent dat ‘de oplossing’ niet door één partij, land of persoon gedragen kan worden. Het World Resources Institute heeft berekend dat tot 2020 een jaarlijks bedrag van 5,7 triljoen dollar in groene infrastructuur geïnvesteerd zal moeten worden om klimaatsverandering tegen te kunnen gaan. Om dit bedrag te genereren zullen alle partijen, arm en rijk, publiek en privaat, dus gezamenlijk tot nieuwe inzichten moeten komen om financiering mogelijk te maken.

Met het groeien van hun economie zal juist in ontwikkelingslanden de CO2-uitstoot toenemen. Schone energieprojecten zoals stuwdammen, zonnepanelen en windmolenparken bieden hier goede mogelijkheden om CO2-uitstoot tegen te gaan en tegelijkertijd duurzame, groene bronnen van energie te waarborgen voor economische ontwikkeling. Deze projecten zijn echter vanuit financieringsoptiek risicovol en daarom worden deze vaak niet uitgevoerd of voortijdig stopgezet.

Een voorbeeld van een perspectiefvol en door de schaal en impact ook belangrijk initiatief is de aangekondigde Breakthrough Energy Coalitie van Bill Gates. Tijdens COP is door de Nederlandse ontwikkelingsbank FMO ook een klimaatfonds gelanceerd dat een pragmatisch antwoord geeft op de financieringsproblematiek. Dit fonds, Climate Investor One, is een groot en innovatief financieringsplatform om publiek en privaat geld naar klimaatinvesteringen in ontwikkelingslanden te leiden. Het doel van het fonds is gericht op het opheffen van de grootste financiële bottlenecks vanaf de allereerste ontwikkelingsfase tot en met de daadwerkelijke constructie, en uiteindelijke herfinanciering van schone energieprojecten. De gedachte hierbij is dat met publiek geld de ontwikkelingsfase wordt versneld, met privaat kapitaal de uitvoeringsfase wordt gerealiseerd en vervolgens met voornamelijk institutioneel vermogen herfinanciering plaats zal vinden. Hierdoor kunnen deze projecten sneller en beter worden uitgevoerd, wat door de urgentie van de klimaatproblematiek broodnodig is.

Minister Ploumen heeft aangegeven vijftig miljoen euro in het fonds te leggen en ook de Britse premier David Cameron heeft al vijftig miljoen pond toegezegd. Uiteindelijk zal het fonds met een miljard dollar van zowel publieke als private partijen van start gaan om gedurende tientallen jaren impact te blijven genereren en te vergroten. Op langere termijn zullen hierdoor ongeveer 23 duizend directe en driehonderd duizend indirecte banen worden gecreëerd, voor zes miljoen mensen toegang worden geboden tot schone energie en rond 1,5 ton aan CO2 uitstoot worden vermeden.

Dit initiatief is enkel realiseerbaar omdat publiek en privaat de handen ineen hebben geslagen om tot een innovatieve oplossing te komen. Overheden hebben als eerste geld beschikbaar gesteld en hun vertrouwen uitgesproken waardoor investeerders volgen.

Alleen door gezamenlijke financiering kunnen hoopvolle initiatieven uitgroeien tot concrete oplossingen. Want het behalen en betalen van klimaatdoelstellingen kan alleen worden bereikt als alle partijen de urgentie inzien en hiernaar handelen.

Auteur
Nanno Kleiterp

Datum:
16 december 2015