VV#05: Nice Nailantei Leng’ete – internationale ster voor seksuele rechten

In het nieuwste nummer maakt Vice Versa kennis met Hivos-directeur Edwin Huizing, analyseert CIDIN-onderzoeker Willem Elbers de beleidsvisie van minister Ploumen over maatschappelijke organisaties en horen we van Woord en Daad lobbyist Evert-Jan Brouwer welke Kamervragen er ingefluisterd worden. En in dit nummer een 30 pagina’s dik themadossier over seksualiteit en religie, waarin Vice Versa op zoek gaat naar de balans tussen taboe en werkelijkheid.

Edwin Huizing staat sinds september aan het roer van Hivos. Geleidelijk aan moet de besluitvorming naar het Zuiden verschuiven, en het debat in Nederland mag wel ‘een beetje worden opgepord’. Vice Versa maakt kennis met de kersverse directeur.‘We jagen geen geld na, we jagen ideeën na!’

Begin oktober stuurde minister Ploumen een brief naar de Tweede Kamer waarin zij haar beleidsvisie op het maatschappelijke middenveld uiteenzette. Haar nadruk op de politiek rol van maatschappelijke organisaties is een verstandige keuze, betoogt CIDIN-onderzoeker Willem Elbers. Tegelijkertijd doet de minister op een aantal kritieke punten alsof haar neus bloedt.

Woord en Daad liet de werkzaamheden van haar lobbyist Evert-Jan Brouwer evalueren. Welke resultaten behaalde hij? Wat zijn voor OS-lobbyisten slimme strategieën? En hoeveel Kamervragen worden er nu eigenlijk door hen ingefluisterd? Een dubbelinterview met Brouwer en zijn evaluator Wolfgang Richert.

Hoe kunnen ontwikkelingsorganisaties hun achterban weer raken? Welke nieuwe beelden en frames heb je daarvoor nodig? Marc Broere duikt in zijn verleden en schrijft over wat hem wel en niet raakt. Hij stuit daarbij op het eeuwige spanningsveld tussen liefdadigheid en gerechtigheid.

Special religie en seksualiteit

Seksualiteit en religie is een gevoelige mix. Juist daarom is het binnen ontwikkelingssamenwerking belangrijk om de dialoog aan te gaan. In dit speciale themadossier worden de verschillende kanten rondom seksualiteit en religie belicht en prikt Vice Versa door taboes en aannames heen.

Zo legt Brenda Bartelink van het Kenniscentrum Religie en Ontwikkeling uit dat we dénken dat het ‘lastige’ thema seksualiteit in ontwikkelingssamenwerking alleen nog maar lastiger als je religieuze waarden en normen erbij haalt. Maar vaak is juist het tegenovergestelde waar.

Nederland staat bekend om zijn vrijzinnige beleid rondom seks en seksualiteit. Die faam maken we niet alleen in eigen land maar ook in het buitenlandbeleid te gelde. Seksuele en reproductieve rechten en gezondheid prijken hoog op de ontwikkelingsagenda. Is Nederland dan echt zo goed in ‘seks’?

Wie in Afrikaanse landen voorlichting gaat geven over seksualiteit moet vooral goed luisteren en niet het eigen gelijk propageren. Vijf gesprekken met ervaringsdeskundigen over het omgaan met taboes en werkelijkheid. Zoals Dianda Veldman, directeur van Rutgers WPF, het uitdrukt: ‘We komen niet langs om te zeggen hoe het moet. Wel ondersteunen we organisaties bij het oprekken van de grenzen. Je zoekt daarbij naar de ruimte voor verandering binnen de cultuur.’  En Elise Kant van ICCO vertelt op indrukwekkende manier hoe haar organisatie met een taboeonderwerp als homoseksualiteit  omgaat en de dialoog hierover op gang probeert te krijgen met kerkelijk leiders. Veel kabaal over bijvoorbeeld de homowet in Oeganda werk alleen maar averechts. ‘Hou op om met grote petities aan te komen. Wij in Nederland zijn tegen en dat willen we vooral laten weten. Dat benadrukt in Oeganda alleen maar het idee dat homoseksualiteit iets westers is en dat die anti-homowet daarom heel goed is om die westerse invloed tegen te gaan. In Nederland voelt het vaak heel goed als we weer duidelijk gezegd hebben wat wij ervan vinden. We moeten, lijkt me, beter gaan nadenken over het effect van onze woorden.’

Faghmeda Miller was de eerste moslimvrouw in Zuid-Afrika die openlijk verklaarde besmet te zijn met hiv. Omdat er voor islamitische lotgenoten nog geen referentiepunt bestond, richtte ze de organisatie Positive Muslims op. Ze vertelt over haar wisselende succes.

Een ‘Unholy Alliance’ van het Vaticaan, Rusland, Iran en Syrië dreigt progressie op het gebied van seksuele en reproductieve rechten terug te draaien. Volgens mensenrechtenorganisaties heeft hun lobby vooral te maken met politiek machtsvertoon. ‘Als de voorvechters voor mensenrechten niet heel hard voor hun zaak blijven strijden, zullen de conservatieve krachten winnen.’

Religieus zijn is voor jongeren in ontwikkelingsregio’s vaak eerder regel dan uitzondering. Welke invloed heeft dat op hun seksualiteit? Ervaren ze religie als een steun of als een obstakel in hun seksuele zoektocht? Eva Huson vroeg het aan christelijke en islamitische singles uit Afrika en sprak met de Utrechtse jongerenorganisatie CHOICE.

Bij de Masaï wordt een meisje niet zomaar een huwbare vrouw. Daar is een overgangsritueel voor nodig, waarvan besnijdenis voor velen nog een cruciaal onderdeel is. De Keniaanse Nice Nailantei Leng’ete gaat de strijd aan met deze traditie en probeert samen met de gemeenschap alternatieven te vinden. Siri Lijfering zocht haar op.

Begin november kwam De Wereldraad van Kerken bijeen in Zuid-Korea: van Griekse orthodoxen en Afrikaanse anglicanen tot aan Myanmarese baptisten. Onder de deelnemers bevonden zich in Busan ook religieus leiders die de gelegenheid aangrepen om seksuele taboes binnen de kerk aan de kaak te stellen. Vice Versa sprak met drie Afrikaanse boegbeelden over hun strijd.

Graag dit nummer ontvangen? Neem dan nu een abonnement op Vice Versa en krijg dit nummer nagestuurd! Ontvang dan bovendien GRATIS het boek ‘Minder Hypes, Meer Hippocrates’  van Marc Broere en Ellen Mangnus. 

Auteur
Vice Versa

Datum:
19 december 2013
Categorieën: